DROGA PIĘKNA: Ambona W roku 1962, została umieszczona w kościele nowa ambona, którą widzimy przy filarze na skrzyżowaniu nawy głównej z transeptem. Jest ona wykonana z jasnego dębu, zaś zdobiące ją postacie są z drewna lipowego, ze złoceniami. Ambonę zaprojektował prof. Mieczysław Twarowski z udziałem prof. Zygmunta Kamińskiego. Ma kształt wielobocznej bryły, posiadającej parapet i…
DROGA PIĘKNA: Tabernakulum Od pierwszych wieków chrześcijaństwa Ciało Pańskie jest przechowywane poza mszą w celu udzielania wiatyku umierającym, Komunii Świętej chorym oraz dla adoracji Chrystusa pod postacią Chleba przez wiernych. Łac. słowo tabernaculum oznacza namiot, w którym podczas wędrówki Żydów z Egiptu do Ziemi Obiecanej przechowywano Arkę Przymierza i w którym Mojżesz rozmawiał z Bogiem…
DROGA ŚWIATŁA: Prezbiterium Prezbiterium oddziela od nawy wyjątkowo masywny tzw. „łuk tęczowy” przebiegający od posadzki przez ściany boczne i sklepienie. Ma on za zadanie nie tyle wzmacniać konstrukcję, ile zaznaczać granicę między najświętszą częścią kościoła a nawami. Można by go nazwać „architektonicznym echem”, powtarzającym portal, i będącym tym samym kolejnym przejściem na naszej drodze ku…
DROGA ŚWIATŁA: Nawy i sklepienia Nad kruchtą znajduje się empora organowa, nazywana powszechnie chórem, na którą prowadzą żeliwne, kręcone schody w przyziemiu wieży północnej. Gdy wchodzimy spod empory do nawy głównej, naszym oczom ukazuje się wnętrze świątyni o typowej dla kościołów halowych przestronności. Nawa główna, oddzielona od naw bocznych rzędami kolumn, prowadzi nasz wzrok ku…
DROGA ŚWIATŁA: Portal główny Centralnie usytuowany w fasadzie główny portal wejściowy znajduje się w uskokowej wnęce, zamkniętej u góry romańskim łukiem pełnym. To bardzo ważne miejsce, będące przejściem granicznym między strefą profanum a sacrum, czyli między światem a świątynią. Tradycją w polskich kościołach jest po przekroczeniu tej granicy, przeżegnanie się palcami zanurzonymi w święconej wodzie.…
DROGA ŚWIATŁA: Fasada kościoła Dominującym elementem bryły kościoła jest fasada wejściowa, ujęta z obu stron wysokimi na 60 metrów wieżami, nakrytymi strzelistymi hełmami pokrytymi miedzią. Fasada powiela wzorce romańskie, z łukiem pełnym, czyli półkolistym, okalającym główny portal wejściowy i portale boczne. Typowo romańska jest też ślepa galeryjka arkadowa nad rozetą z szarego piaskowca i ślepe…
DROGA PAMIĘCI: prof. Czesław Domaniewski Urodził się w 1861 roku w Gronówku koło Sieradza, w ówczesnym zaborze rosyjskim. W 1889 r. ukończył ze złotym medalem i tytułem artysty-architekta I klasy Wydział Architektury Sztuk Pięknych w Petersburgu. Po powrocie do Warszawy pracował m.in. u prof. Józefa Piusa Dziekońskiego, znanego twórcy neogotyckich kościołów w stylu wiślano-bałtyckim, uznawanym…
DROGA PAMIĘCI: Historia parafii Historia Pruszkowa sięga średniowiecza, choć jego obszar był zasiedlony już przed narodzeniem Chrystusa. Pierwsze pisemne wzmianki o wsi Proskowo w parafii pęcickiej pochodzą z początków XV w. Tutejsze folwarki i ziemie uprawne przez wieki zmieniały swoich właścicieli, a na pocz. XIX w., po upadku I Rzeczypospolitej, a potem Księstwa Warszawskiego,…
DROGA ŚWIATŁA: Kościół na planie krzyża Prof. Czesław Domaniewski zaprojektował bryłę kościoła w tradycyjnym gotycko-romańskim stylu – na planie krzyża, z dwiema wieżami oraz portalem i rozetą w fasadzie. Plan krzyża pojawił się w IV w. n.e., kiedy rzymski cesarz Konstantyn otoczył opieką prześladowanych dotąd chrześcijan i kazał wznieść nad grobem św. Piotra na Watykanie…
DROGA ŚWIATŁA: Świątynia w stylu narodowym Kościół św. Kazimierza powstał w latach 1902-1936 jako świątynia neoromańsko-neogotycka, zaprojektowana w duchu historyzmu. Był to XIX-wieczny nurt w architekturze, który naśladował różne style historyczne, dobierając styl do charakteru i przeznaczenia budowli na zasadzie skojarzeń. Za style odpowiednie dla kościołów chrześcijańskich uznawano wówczas średniowieczny romanizm i gotyk – jako…